فلوبر به موپسان می گوید :

به درختی نگاه کن ، آن قدر که آن را به گونه ای ببینی که پیش از تو ندیده باشند و بعد که می خواهی وصفی از آن به دست بدهی ، آن قدر بنویس و باز بنویس ، تا آن را به گونه ای وصف کنی که پیش از تو نکرده باشند .