اشک رد پایی باشد روی گونه هاشان

که چاک خورده

ماه را تا ابدیت می نگرند

زنانی از جنس تو

که در کودکی بالغ می شوند

و شجاعانه به چوبه ی دار کشیده می شوند

و مردانه ترین حرف هایشان را

ساز می کنند

زهر خنده شان

با چادری به وسعت یک شب

خاکستری می پنداریش

خاکستری.